آملیا ارهارت بیوگرافی ها زنان آمریکا

آملیا ارهارت نخستین زنی که پرواز تک نفره را در عرض اقیانوس اطلس انجام داد

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-6
نویسنده رویا

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-2
آملیا مری ارهارت (به انگلیسی: Amelia Mary Earhart) ‏(۲۴ ژوئیه ۱۸۹۷ – ۲ ژوئیه ۱۹۳۷) خلبان پیشگام آمریکایی بود. او به عنوان نخستین زنی که پرواز تک نفره را در عرض اقیانوس اطلس انجام داده و همچنین صلیب متمایز پرواز را دریافت کرده است، شناخته می‌شود. ارهارت در پروازی برفراز اقیانوس آرام در نزدیکی جزیره هاولند ناپدید شد و این هواپیما هنگامی که بر فراز اقیانوس آرام پرواز می‌کرد ناپدید شد. با وجود جستجوی زیاد ردی از امیلیا ارهارت و فرد نونان، کمک خلبانش و یا از هواپیمای دو موتوره آنان به دست نیامد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-

علیرغم این که دو سال بعد از گم شدن هواپیما، امیلیا ارهارت فوت شده اعلام شد، هنوز کسانی هستند که به دنبال او می‌گردند.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-3

زندگی‌نامه

ارهارت در کانزاس به دنیا آمد و بزرگ شد. مادرش آمی، پدرش رادیون و خواهرش موریل نام داشتند. در نوجوانی در جنگ جهانی اول به صورت داوطلبانه به‌عنوان پرستار مشغول به خدمت شد. پس از مدتی او نزد یک مربی پرواز زن به نام آنیتا اسنوک در لانگ بیچ کالیفرنیا به آموزش پرواز پرداخت. سپس یک هواپیما خرید و نام آن را قناری گذاشت. او در اکتبر سال ۱۹۲۲ رکورد جهانی را شکست و رکورد بلندترین ارتفاع پرواز زنان را به دست آورد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-7

ارهارت در سال ۱۹۳۱ با یک ناشر مشهور به نام جرج پالمر پاتنم ازدواج کرد. او با گذشت دو ماه از ازدواج‌شان موفق به پیمودن مسیر ساحل شرقی تا غربی آمریکا با هواپیمای شخصی خود شد. در سال ۱۹۳۲ به‌عنوان نخستین زن با پروازی تک نفره، عرض اقیانوس اطلس را پیمود.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-4

زندگی اش او را مشهور کرد. ناپدیدی اش او را اسطوره کرد.
در دورانی که بیشتر دختران جوان با اصل و نسب، در پی چیزی جز یافتن شوهری مناسب نبودند، آملیا ارهارت در جریان همه گیری آنفلوآنزای سال ۱۹۱۸ به عنوان دستیار پرستار داوطلب شد، به عنوان مددکار اجتماعی خانواده های مهاجر را در بوستن یاری کرد، در یکی از دانشگاه های بزرگ کشور تدریس کرد و خط پوشاکی را به نام خودش طراحی کرد.

او همچنین در زمانی که شمار معدودی زن با رانندگی خودرو آشنایی داشتند، به یکی از نام آورترین هوانوردان جهان مبدل شد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-6
ارهارت اولین بار در سال ۱۹۱۸ از یک نمایشگاه هوایی دیدن کرد اما در سال ۱۹۲۰ بود که برای اولین بار با هواپیما پرواز کرد. دو سال بعد – پس از انجام پرواز تکنفره خود در سال ۱۹۲۱ و خرید اولین هواپیمای خود در سال ۱۹۲۲ – او با پرواز در ارتفاع ۱۴,۰۰۰ فوتی (۴,۲۶۷ متر) رکورد جدیدی را برای زنان بر جای گذاشت.

او به دلیل شهرت فزاینده اش دعوت شد تا با دو خلبان به نام های ویلمر اشتولتز و لوئی گوردن، در ژوئن ۱۹۲۸ در پروازی از کانادا به بریتانیا در یک فوکر اِف ۷ فرندشیپ همراه شود.

او به واسطه این پرواز در سطح جهان شهرت یافت و توانست از راه هوانوردی کسب درآمد کند.

 آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-5
ارهارت به انجام پروازهای رکورد شکن خود ادامه داد و در سال ۱۹۲۹ و سپس در سال ۱۹۳۰ رکوردهای جدیدی را در سرعت برای زنان از خود بر جای گذاشت.

در سال ۱۹۳۱، او خلبانی نوع جدیدی هواپیما، هواپیمایی بدون بال به نام اوتوژیرو را آزمایش کرد. این هواپیمای خود پیشران مانند هواپیماهای متعارف بلند می شد و فرود می آمد ولی در حین پرواز توسط بال چرخان بدون موتور افقی در پرواز می ماند.

علی رغم تعدادی حادثه سقوط که به طور گسترده در منابع خبری انعکاس یافتند، ارهارت با اوتوژیرو چندین رکورد از خود بر جای گذاشت که رکورد ارتفاع در سال ۱۹۳۱ یکی از آنها بود.

در ژوئیه ۱۹۳۲، ارهارت رکورد سرعت جدیدی را برای زنان از خود در پروازهای قاره ای بر جای گذاشت که باعث شد، هواداران وی پس از فرود گرد هواپیمای او جمع شوند.
آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-8

ارهارت در آن سال چند رکورد جدید از خود بر جای گذاشت، اعم از اولین زنی (دومین نفری) که بدون توقف عرض اقیانوس اطلس را تکنفره طی کند، اولین کسی که عرض اقیانوس اطلس را دو مرتبه با هواپیما طی کند، و اولین زنی که عرض خاک ایالات متحده را به صورت تکنفره، بدون توقف طی کند.

ارهارت، به عنوان اولین زنی که عرض اقیانوس اطلس را یک نفره و بدون توقف پرواز کرد، شهرۀ کشور بود.

او نشان طلای جامعه نشنال جئوگرافیک را از پرزیدنت هربرت هوور و صلیب پرواز ممتاز را از کنگره دریافت کرد. چارلز کورتیس، معاون رئیس جمهوری، گفت: “او به عنوان ناوبر، با به خطر انداختن جان خود، شجاعت و مهارت قهرمانانه ای” از خود نشان داد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-9

ارهارت بعدها گفت آن پرواز ثابت کرد که مردان و زنان “در کارهای مستلزم هوش، هماهنگی، سرعت، خونسردی و اراده” با یکدیگر برابرند.

مردم با شور و شوق از پرواز ارهارت از هاوائی تا سرزمین اصلی ایالات متحده در ژانویه سال ۱۹۳۵ استقبال کردند. این اولین باری بود که کسی موفق به طی این مسیر خطرناکی شد که تا آن زمان، چندین خلبان جان خود را در آن از دست داده بودند.

ارهارت چندی بعد در همان سال با پرواز از لس آنجلس به مکزیکوسیتی و از مکزیکوسیتی به نیوجرسی رکوردهای جدیدی را از خود بر جای گذاشت. او همچنین در پرواز از مکزیکوسیتی به واشنگتن رکورد جدیدی را در سرعت از خود بر جای گذاشت.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-12
ارهارت چندین نوبت با النور روزولت، بانوی اول، دیدار کرد که مراسمی در مارس ۱۹۳۵ در مقر نشنال جئوگرافیک در واشنگتن از جمله آنها است.

این دو زمینه های مشترکی را در اعتقاد راسخ به توانمندی های زن یافتند.

روزولت، پس از پرواز با ارهارت، تصدیق مبتدی خود را دریافت کرد، اما بانوی اول هرگز برنامه خود را برای فراگیری خلبانی به پایان نبرد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-11
پخش فیلم های خبری در سالن های سینما در سراسر جهان درباره دستاوردهای ارهارت، وی را در سطح جهان مشهور کرد.

او از سازمان های بین المللی و دولت های خارجی تعدادی نشان و جایزه دریافت کرد که صلیب شوالیه لژیون افتخار از فزانسه و نشان ژنرال ایتالو بالبو از ایتالیا از جمله آنها است.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-10
این عکس از مراسم اهدای نشان ژنرال ایتالو بالبو در ایتالیا در مه ۱۹۳۵ است.
آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-14
ارهارت به طور خستگی ناپذیری برای پذیرش عمومی بیشتر هوانوردی، و به ویژه نقش زنانی که به این عرصه وارد می شدند، و برقراری هوانوردی تجاری فعالیت کرد.

در سال ۱۹۲۹، او و چارلز لیندبرگ، نمایندگی شرکت حمل و نقل هوایی فراقاره ای را بر عهده داشتند. این شرکت، اولین سرویس منطقه ای رفت و برگشت بین نیویورک و واشنگتن بود و بعدها به شرکت غول پیکر TWA تبدیل شد.

تا اواسط دهه ۱۹۳۰، ارهارت به طور منظم برای اشاعه هوانوردی در واشنگتن حضور می یافت، از جمله در سال ۱۹۳۶ که در برابر کمیته بازرگانی مجلس سنا در مورد ایمنی هوانوردی شهادت داد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-13
ارهارت با نپذیرفتن معیارهای سنتی در مورد رفتارهای مورد قبول و عرفی برای زن، هدف انتقاد بسیاری قرار گرفت.

آلبومی که از دوران کودکی از بریده های روزنامه های مختلف در مورد زنان در زمینه تجارت، حقوق و مهندسی داشت، حکایت از طرز فکر او در کودکی می کرد.

او به عنوان خلبان، موی خود را کوتاه نگاه می داشت و شلوار و کت چرم به تن می کرد. او همچنین به طور کامل با سیستم های مکانیکی هواپیماهای خود آشنا می شد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-15
ارهارت با نزدیک شدن تولد ۴۰ سالگی اش به فکر ماجرای بزرگ دیگری افتاد: سفر به دور دنیا با هواپیما. پروازهایی دور دنیا انجام شده بود اما هیچ یک از مسیر سخت خط استوا نبود که مستلزم طی مسافت های بلندی بر فراز اقیانوس آرام بود.

یک هواپیمای لاکهید الکترای ۱۰ ای به سفارش ارهارت در شرکت لاکهید ساخته شد. از جمله مشخصات سفارشی ارهارت تغییراتی در بدنه برای جایگیری مخزن بزرگ سوخت بود.

پروازهای آزمایشی، که تعدادی از آنها در منطقه خلیج سانفرانسیسکو انجام شد، در اواخر سال ۱۹۳۶ آغاز شد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-17
ایرهارت در ۲۰ مارس ۱۹۳۷ در حین بلند شدن در هانالولو دچار سانحه ای شد که به تلاش او برای سفر به دور دنیا از سمت غرب از کالیفرنیا پایان داد.

ایرهارت پس از تعمیر هواپیما، پرواز دور دنیا را از سمت شرق در ۱ ژوئن ۱۹۳۷ از کالیرفنیا به فلوریدا به همراه فرد نونان به عنوان ناوبر خود آغاز کرد.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-16
اقدام دوم ارهارت، این بار از غرب به شرق با توجه به تغییرات فصلی در الگوهای جوی جهانی، در اواخر مه ۱۹۳۷ با فرد نونان، به عنوان ناوبر و تنها خدمه وی آغاز شد.

این دو پس از عزیمت از فلوریدا در ۱ ژوئن، توقف هایی در آفریقا و حوزه آسیا و اقیانوس آرام داشتند. ارهارت و نونان در ۳ ژوئیه ۱۹۳۷ با ترک گینه نو به داخل آن مه اسطوره ای پرواز کردند.

ناپدیدی اسرارآمیز آنها باعث ۷۵ سال گمانه زنی و تحقیقات شده است.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-18
عملیات رسمی جستجوی نیروی دریایی و گارد ساحلی ایالات متحده تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۳۸ جریان داشت. هزینه چهار میلیون دلاری این عملیات بی سابقه و برای آن زمان بسیار هنگفت بود اما بر فناوری های ابتدایی و اطلاعات بسیار محدود تکیه داشت.

سالروزهای ناپدیدی این دو یکی پس از دیگری آمدند و رفتند و توجه رسانه ها به این موضوع به تدریج کمتر و کمتر شد.

در این عکس مربوط به سال ۱۹۴۷، مادر ایرهارت، ۱۰ سال پس از آن پرواز سرنوشت ساز بر فراز اقیانوس آرام و به داخل صفحات تاریخ، در کنار پورتره آن هوانورد مشهور ایستاده است.

آملیا-ارهارت-Amelia-Mary-Earhart-14p-ir-20
ارهارت، پیش از آغاز آخرین سفر دور دنیای خود در نامه ای به شوهرش نوشت، “خواهش می کنم بدان که از خطرهای موجود به خوبی آگاهم.” او نوشت، “دلیلم برای این کار این است که می خواهم این کار را انجام دهم. زنان باید سعی کنند کارهایی را همانطور که مردان سعی کرده اند انجام دهند انجام دهند. وقتی شکست می خورند، شکست آنها باید چالشی برای دیگران باشد.”

درباره نویسنده

رویا

من رویا هستم یک زن ایرانی در نظر دارم آرشیو کاملی از زنان برتر و موفق دنیا را در این سایت گردآوری کنم امیدوارم این کار انگیزه ای باشد برای باورکردن زنان هم نوع من تا در مراحل زندگی شان موفق تر باشند با نظراتتان منو همراهی کنید

نظرات